Wie zijn Molukkers???

EEN VERZWEGEN BEVOLKINGSGROEP

Zuid Molukse eilanden


Vlag van de Republiek der Zuid-Molukken

Molukkers

De Molukkers in Deventer zijn afkomstig van het Melanesische eilandengroep Maluku, vroeger ook bekend als de specerijen eilanden ofwel The Spice Islands. Maluku ligt ten zuiden van de Filipijnen en ten Noorden van Australië, ten Oosten van Celebes en ten Westen van Nieuw Guinea. Molukkers werden vroeger in Nederland ook wel Ambonezen genoemd en stammen af van het inheemse volk "Alifoeroe" (de Alfoeren).

Gouden Eeuw

In de VOC-periode speelde de Molukken een belangrijke rol voor Nederland vanwege het overvloed aan specerijen. Onder andere kruidnagel, nootmuskaat, peper, foelie, tabak, maar ook goud, diamant, koper en tropisch houtsoorten zoals meranti etc. Dit zorgde ervoor dat Nederland een Gouden Eeuw had en vocht Nederland tegen de Engelsen en Portugezen om de monopoliepositie te behouden in Indië.

350 jaar trouw aan Nederland

Met behulp van de Alfoerse krijgers kon Nederland het totale archipel inlijven en noemden het Nederlands-Indië. Zo werd na enkele eeuwen het Koningklijk Nederlands Indisch Leger (K.N.I.L.) opgericht en behoorden de Molukkers tot de trouwste soldaten, die loyaal waren aan het Koningkrijk der Nederlanden en hebben 350 jaar stand gehouden. In de Tweede Wereldoorlog vochten ze nog steeds aan Nederlandse zijde, maar ook na de W.O.2. tijdens de onafhankelijkheidsoorlog van Indonesie.



Zelfbeschikking

Onder druk van de net opgerichte Verenigde Naties (VN) werd Nederland gedwongen om Nederlands Indië op te geven. Zo werd op 27 december 1949 de soevereiniteit aan de Verenigde Staten van Indonesië(RIS) overgedragen onder een aantal afspraken die tijdens de Ronde Tafel Conferentie, de Linggadjati Akkoorden en Den Pasar-conferentie waren ondertekend. De Verenigde Staten van Indonesië bestond uit Deelstaten waaronder de Deelstaat Oost-Indonesië, waar de Molukken deel uit maakten. De ondertekende akkoorden bestonden uit voorwaarden en een van de belangrijkste voorwaarden was dat elk volk recht heeft op zelfbeschikking en zich los kon maken van elke staatkundige betrekking met de Deelstaat en De Verenigde Staten van Indonesië als blijkt dat deze de veiligheid en vrijheid niet meer kan waarborgen.

Republiek der Zuid Molukken

Zo begon Java (onder leiding van Sukarno) de andere deelstaten te annexeren en al gauw zou de Molukken ook geannexeerd worden door Java. Zo werd door de Zuid-Molukken Raad een volksvergadering gehouden op 24 april 1950 te Ambon door vertegenwoordigers van alle Zuid-Molukse eilanden, in het bijzijn van een grote mensenmassa, en werd op 25 april 1950, in Ambon, de Republiek der Zuid-Molukken (R.M.S.) geproclameerd. De TNI zette op Maluku in november 1950 en voet aan wal en er woede een oorlog tegen het Molukse Volk. Na het veroveren van Maluku werd de Eenheidsstaat Republiek Indonesië uitgeroepen. Nederland zat met ca. 4000 goed getrainde Molukse Militairen opgescheept en bood de keuze aan de militairen om over te gaan tot het Indonesische Leger (TNI) of gedemobiliseerd worden in Java.  De Molukse Militairen wilden graag terugkeren naar de Molukken om hun volk te helpen. Nederland wist niet wat te doen met deze militairen, dit waren immers over het algemeen Mariniers en Groene Baretten. Zo werden deze 4000 militairen onder DIENSTBEVEL naar Nederland verscheept met de BELOFTE om 4 maanden in Nederland te verblijven met hun gezinnen en met nieuwe wapens terug te keren naar de Molukken en te vechten voor hun eigen Vrije Staat. Van hun gezin mochten ze maar 2 kinderen meenemen  en zo bleven veel kinderen achter, het was immers maar tijdelijk.

Aankomst in Nederland

Bijna in Nederland aangekomen (1951) werden de Molukse Militairen ontslagen uit het leger en bij aankomst in Nederland gebracht naar de "doorgangskamp Amersfoort in Leusden" en werden ze van daaruit in voormalige Nazi Concentratiekampen geplaatst, waar ze in de jaren 50, 60 en sommigen in de jaren 70 gehuisvest waren. Kampen zoals Lunetten in Vught, Schattenberg in Westerbork, Huize de Bieze in Barneveld, Kamp Erika in Ommen etc etc. De Molukkers mochten niet uit de kampen en moesten leven van 3 gulden per week per gezin. Inmiddels waren de jaren voorbij gegaan en begon de onvrede de overhand te nemen. Allereerst de belofte van het tijdelijk verblijf (heimwee naar de Molukken) en men wilde werken om hun gezinnen te kunnen onderhouden. Meerdere malen is door vooraanstaande Molukkers getracht te praten met de Nederlandse Overheid, maar er werd geen gehoor aan gegeven. De Molukkers raakten getraumatiseerd en ging de Molukse jeugd, in de jaren 70, over tot harde actie's.  Nederland wilde in de jaren 60 van de woonoorden af en bouwden woonwijken, zodat de Molukkers integreerden in de NL-samenleving en het Ideaal vergeten zou worden. Zo ontstond de term Molukse Wijk.

Deventer

1 van die wijken is de Molukse Wijk in Deventer. Hier kwamen de eerste Molukse gezinnen naartoe in 1961. Stenen huizen te midden van een weiland. Later zijn hier huizen omheen gebouwd en ontstond de wijk Oranjebuurt. Midden in de Molukse Wijk staat de Maranatha Kerk dat in die jaren een houten noodgebouw was en in het jaar 1992 werd er een stenen kerk geplaatst. (architect Aldo van Eyck). In 1982 werd het gebouw van Masohi geopend en is het inmiddels afbetaald en een van de laatste gebouwen dat eigendom is van de Molukse Gemeenschap.